قرآن وسيله‌هدايت متقين است (هدي للمتقين? بقره2/) از نشانه‌هاي متّقين، يقين به آخرت است (وبالآخره هم يوقنون? بقره4/) پس قرآن براي آنان كه به قيامت ايمان ندارند، هدايتگر نيست. اين همان حجاب پنهان بود كه به هنگام تلاوت قرآن از سوي پيامبر، سبب مي‌شد تا مشركان از لذّت فهم وحي محروم بمانند.
پيامها:‌
1ـ اگر انسان، قابليت هدايت نداشته باشد، تلاوت رسول‌اللّه(ص) هم بي‌اثر است.
2ـ قهر الهي، پس از لجاجت و كفر انسانهاست (جعلنا… لايؤمنون بالآخره… حجاباً).
3ـ تلاوت قرآن مي‌تواند انسان را از شرّ‌كفار، مصون دارد (جعلنا…‌حجاباً).
4ـ تلاوت قرآن، روح تبرّي از مشركان را در انسان تقويت مي‌كند.
5ـ محروم ماندن از درك وحي، بزرگترين قهر الهي است.
6ـ حجابهاي ناديدني، سبب محروميت انسان از درك معارف الهي مي‌شود.
7ـ ايمان به معاد، عامل پذيرش دعوت انبياست و كفر به معاد، سبب نپذيرفتن نبوت است.
8ـ خداوند در فهم انسان اثر مي‌گذارد و حقايق و معارف الهي از غير اهلش پوشيده است (حجاباً مستوراً).
بشارت قرآن
كريم جباري
«فَبَشِّرْ عبادِ الّذينَ يستَمِعوُنَ الْقَولَ فَيتَّبعونَ اَحْسَنَهُ اُولئك الّذين هَداهُمُ اللّهُ
واُولئِكَ هُم اُولوا الألباب»
«پس بندگانم را بشارت ده، همان كساني كه سخنان را مي شنوند و از نيكوترين آنها پيروي مي‌كنند. اينانند كه خداوند هدايتشان كرده و اينانند كه خردمندانند».
زمر(39)، آيه 17 و 18
1. آگاهي از آرا و افكار گوناگون در رشته‌هاي مختلف علمي و ديني و نقد و بررسي آنها، نه تنها با عبوديت و هدايت الهي منافات ندارد، بلكه شرط بندگي خدا و يكي از راههاي بهره‌مند شدن از هدايت الهي است (فبشر عباد الذين…‌اولئك الذين هداهم الله).
2. بندگان خاص الهي كساني هستند كه طالب و راغب شنيدن نظرهاي گوناگون براي رسيدن به بهترين نظر و سخن مي‌باشند و در جست‌و‌جوي علم و دانش فعالند، نه منفعل (استماع، شنيدن ارادي توأم با توجه و گرايش است، ولي سمع و سماع، ممكن است غير ارادي و بدون توجه هم باشد).
3. بندگان خاص الهي، از بينش باز و افق فكري گسترده‌اي برخوردارند و آزاد انديشند، و چون از حقانيت منطق و مكتب خود مطمئنند، از گوش فرا دادن به سخنان مذاهب و مكاتب ديگر هيچ ترس و تعصبي ندارند، بلكه آن را پيامي مسرت بخش تلقي مي‌كنند [فبشر (بشارت ده)؛ القول (همه سخن‌ها)].
4. آنان، قدرت سنجش و نقد و بررسي آراي گوناگون را دارند و اهل نقد و نظرند و چنين نيست كه تنها با افكار و آراي مختلف آشنا و ناقل آنها به ديگران باشند.
5. هدف بندگان خاص الهي از بررسي نظرها و ديدگاههاي مختلف و تحليل و ارزيابي آنها، راهيابي به بهترين نظر و سپس پيروي از آنها در زندگي فردي و اجتماعي، در همه ابعاد عقيدتي، اخلاقي و عملي است (فيتَّبعون احسنه).
6. تنها با مطالعه و اطلاع كافي از نظرها و ديدگاههاي مختلف در يك موضوع و سنجش و مقايسه‌آنها با يكديگر است كه نقاط ضعف و قوت هر يك آشكار مي‌گردد. همچنين با جامعيت در آگاهي و بينش، و تجزيه و تحليل سخنان مختلف است كه عقل و انديشه رشد مي‌كند و شكوفا مي‌گردد (يستمعون القول فيتَّبعون احسنه… اولئك هم اولوا‌الالباب).
7. علم تكاپويي جمعي است و بدون فعاليت گروهي و تضارب آرا در پژوهشهاي علمي و ديني، رسيدن به بهترين و استوارترين نظريه‌ها امكان‌پذير نيست [با توجه به اين‌كه كلمات آيه جمع است، نه مفرد:‌عباد (نه عبد)، يستمعون (نه يسمع) و…].